Groepsgesprek Jeugdland
Het gesprek
Jeugdland is een natuurspeeltuin aan de rand van het Flevopark. Hier gaan we in gesprek met ouders en kinderen. De kinderen starten met een kookworkshop. In die tijd gaan wij in gesprek met de ouders. We beginnen het gesprek met de virtuele buurtwandeling.
De virtuele buurtwandeling: steekwoorden 'prettig'
Dit is prettig in de buurt
Na de virtuele buurtwandeling vragen we aan de bewoners om de steekwoorden te delen. Al snel ontstaat een bevlogen gesprek. Wat opvalt, is het gedeelde enthousiasme voor de buurt.
Diversiteit aan mensen
Wat de deelnemers het meest waarderen, is de diversiteit aan mensen in de buurt. De buurt wordt ervaren als een afspiegeling van de samenleving, met verschillende culturele achtergronden, levensfasen en inkomensgroepen. Juist deze mix maakt de buurt volgens hen levendig en dynamisch. In het gesprek gebruiken bewoners woorden als ‘dwarsdoorsnede’ en ‘smeltkroes’ om deze diversiteit te beschrijven.
Rijk aanbod
Bewoners zien een duidelijke samenhang tussen de diversiteit in de buurt en het rijke aanbod aan horeca en eethuisjes, -met name in de Javastraat. Daarnaast is er veel waardering voor het brede aanbod aan winkels en voorzieningen voor kinderen.
Groen
Het Flevopark wordt veel genoemd als een prettig en bijzonder park en Jeugdland wordt als een fijne en veilige plek gezien, waar kinderen natuur kunnen beleven en zich kunnen ontwikkelen. Deze 'buitenplekken' hebben een grote meerwaarde voor de bewoners.
Unieke buurt
Door de manier waarop bewoners over de buurt praten, wordt duidelijk dat de buurt voor hen een duidelijke ‘x-factor’ heeft. Die kwaliteit zit deels in herkenbare plekken en voorzieningen zoals genoemd, maar ook in het deels ongrijpbare daartussen — een levendige sfeer en een gevoel van verbinding dat de buurt bijzonder maakt. Door de manier waarop de Indische buurt in het gesprek tot leven komt, klinkt het eerder als een dorp, dan een buurt in een grote stad.
Eén bewoner is met haar gezin uit de Indische buurt verhuisd vanwege ruimtegebrek, maar houdt nog steeds meer van de Indische buurt dan van haar eigen buurt, net buiten Amsterdam. Een ander gezin herkent het ruimtegebrek — er staat inmiddels een fiets in de slaapkamer geparkeerd door ruimtegebrek op straat — maar verhuizen is (nog) geen optie. De liefde voor de Indische buurt is nog te groot.
De virtuele buurtwandeling: onprettig
Dit is niet prettig in de buurt
Verkeerschaos
Een gedeelde zorg is het verkeer in de Indische buurt. De Javastraat, de kruising Molukkenstraat- Insulindeweg en de Hariekoestraat, worden in het bijzonder genoemd.
Vooral fietsen met een kind of meerdere kinderen door de wijk, roept gevoelens van frustratie en onveiligheid op. Ook de woorden ‘chaos’ en ‘stress’ worden vaak genoemd. Het drukke en chaotische verkeer, zowel qua auto’s als fatbikes, wordt ervaren als een beperking van de bewegingsvrijheid, zeker voor jonge kinderen die nog niet goed kunnen fietsen. Ook met de auto door of rond de Javastraat rijden wordt als stressvol ervaren. De suggestie wordt gedaan om van het gebied (of een deel), een ‘fietsstraat’ te maken, zodat fietsers voorrang krijgen. Andere oplossingen: scooters en fatbikes beter van de stoep weren door meer toezicht en handhaving.
In het gesprek over verkeer en openbare ruimte komt ook de fiets die in de slaapkamer wordt gestald ter sprake. De wens wordt uitgesproken om de fiets op straat te kunnen parkeren.
Veiligheid op straat
Een belangrijk onderwerp in het gesprek is de openbare ruimte en het gevoel van veiligheid. Een bewoner vertelt hoe zij op een avond met haar jonge dochter vanuit Jeugdland naar huis fietste, toen zij beiden werden lastiggevallen door hangjongeren op straat. Deze ervaring leidde tot gevoelens van dreiging, angst en frustratie. Wat de situatie extra stressvol maakte, was de gebrekkige straatverlichting in een deel van het gebied.
Een andere bewoner vraagt zich af waarom de politie aanvankelijk wel surveilleerde in de buurt, maar daarna nauwelijks nog zichtbaar aanwezig is geweest. Zij beschrijft haar eigen strategie om ’s avonds met een veiliger gevoel te fietsen: zij fietst achter iemand aan en zegt even gedag. Soms voelt dit ongemakkelijk. Maar het geeft wel meer gevoel van veiligheid.
Zwerfafval
Afval op straat wordt als een groot probleem gezien, op verschillende plekken in de wijk. Zowel rond/nabij afvalcontainers maar ook zwerfafval. Een bewoner geeft aan zelf prikacties te organiseren samen met andere bewoners om hier iets aan te doen.
Langs elkaar heen leven
Een gedeelde zorg is het 'langs elkaar heen leven'. Hiervoor worden de woorden 'eiland' en 'bubbel' gebruikt. Een deelneemster maakt zich bijvoorbeeld zorgen over jongeren in de buurt, die vermoedelijk drugsdealen en intimiderend gedrag vertonen. Zij ervaart veal afstand tot de jongeren. 'Mensen durven elkaar uit angst niet meer aan te spreken op bepaald gedrag'. Dat komt ook door het langs elkaar heen leven. Er wordt ook een samenhang gezien tussen langs elkaar heen leven en eenzaamheid.
Een bewoonster stelt voor om meer in te zetten op sociale samenhang, bijvoorbeeld door structuren en activiteiten op te zetten die ontmoeting en contact tussen bewoners stimuleren. Binnen die structuren ziet zij een samenwerking tussen bewoners, gemeente en de politie op basis van een 'zero tolerance beleid' voor sommige gedragingen en situaties op straat, zoals het drugsdealen.
De bewoners kijken ook naar zichzelf. Zij wijzen ons erop, dat zij als groepje geen afspiegeling vormen van de buurt. 'Wij zitten ook in een bubbel'.
Het gesprek met de kinderen
Ook de kinderen vullen een vragenlijst in, waarover we in gesprek gaan.
Prettig
Uit het gesprek met kinderen ontstaat het beeld dat zij de buurt vooral prettig vinden vanwege de plekken waar zij kunnen spelen en samenkomen. Vooral Jeugdland en het Flevopark worden veel genoemd. Dat is niet verrassend, omdat kinderen hier vaak komen.
Daarnaast worden ook speeltuinen, zoals de speeltuin op het Makassarplein, en plekken zoals de OBA genoemd. Kinderen geven aan dat ze het fijn vinden dat er veel speelplekken zijn en dat er veel andere kinderen in de buurt wonen. Eén kind noemt het aantal restaurants en het lekkere eten als iets positiefs. De Indische buurt krijgt een hoog cijfer van alle kinderen tijdens dit gesprek. Sommige kinderen geven een 10 maar er zijn er ook die een 20 geven, of zelfs een miljoen.
Niet prettig
Niet alle kinderen kunnen een plek bedenken die niet prettig is. Een café zonder speelgoed wordt een keer genoemd en enkele kinderen noemen het afval op straat en sommige verkeerssituaties als onprettig.
Zo kan het beter
- Maak van de Javastraat een fietsstraat
- Zorg voor meer (veilige) fietsparkeerplekken
- Zet samenwerkingsstructuren op tussen bewoners, de gemeente en de politie om sommige problemen aan te pakken
- Organiseer ontmoetingen tussen verschillende bewoners
- Meer verbinding tussen buurtbewoners: "kom uit je eigen bubbel als bewoner"
- Betrek meer bewoners bij "prikacties" op straat, om zwerfaval aan te pakken
- Zorg voor voldoende voorzieningen en aandacht voor jongeren en beleid rondom jongerenproblematiek